Jamnik — krewny jamochłona

Pod względem etymologicznym „jamnik” to ‘pies polujący na zwierzęta żyjące w jamach’. Wizerunek jamników: L. A. Fuertes, źródło: Biodiversity Heritage Library (DP).


Bibliografia:

  • Boryś W. (2010), Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków.
  • Długosz-Kurczabowa K. (2008), Wielki słownik etymologiczno-historyczny języka polskiego, Warszawa.
  • Klein E. (1967), Etymological Dictionary of the English Language, vol. II, Amsterdam–London–New York.
  • Sławski F. (1952–1956), Słownik etymologiczny języka polskiego, t. I, Kraków.

Informacja zawarta w materiale graficznym (dla korzystających z czytnika ekranowego):

Etymologia słowa JAMNIK

  • Rodzima nazwa pochodząca od wyrażenia pies jamny.
  • “Jamnymi” nazywano niegdyś zwierzęta żyjące w jamach, czyli norach.
  • Znaczenie etymologiczne: ‘pies pracujący w jamach, polujący na zwierzęta jamne’.
  • Podobną motywację ma zapożyczona nazwa terier, oznaczająca dosłownie ‘psa ziemnego’.
  • Od słowa jama pochodzi także nazwa jamochłon, o etymologicznym znaczeniu ‘zwierzę odznaczające się jamą chłonną’.

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s