Dźwięki antypodów: kea i kaka

geneza wyrazu kea kaka
Kea i kaka, tak samo jak ich pierzaści krajanie: kiwi i weka, noszą dźwiękonaśladowcze imię. Wizerunek papug: J. G. Keulemans i P. Wytsman, źródło: Biodiversity Heritage Library (DP).

Poniżej krótkie nagranie głosów tych dwóch endemicznych mieszkanek Nowej Zelandii.


Bibliografia:

  • Klein E. (1966), Etymological Dictionary of the English Language, vol. I, Amsterdam–London–New York.
  • Weekley E. (1921), An Etymological Dictionary of Modern English, London.

Informacja zawarta w materiale graficznym (dla korzystających z czytnika ekranowego):

Etymologia słów KEA i KAKA

  • Zapożyczenia za pośrednictwem angielszczyzny z języka maori, którym posługują się Maorysi, rdzenna ludność Nowej Zelandii.
  • Pochodzenie dźwiękonaśladowcze, od głosu ptaków.
  • Nestor kea odzywa się przeciągłym i nieco żałosnym „keaaaa”.
  • Nestor kaka ma w swoim repertuarze wokalnym chrapliwe „kha-kha”.

Zapisz

Zapisz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s