Łajka szczekaczka

Rodzimy czasownik „łajać”, spokrewniony z zapożyczoną z języka rosyjskiego „łajką”, zachował w gwarach swoje pierwotne znaczenie ‘szczekać’. Wizerunek polujących łajek: Jefim Tichmieniew (DP).


Bibliografia:

  • Boryś W. (2010), Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków.
  • Етимологiчный словник української мови (1989), гол. ред. О.С. Мельничук, т. 3, Київ.
  • Фасмер М. (1987), Этимологический словарь русского языка, перевод с нем. и доп. О. Н. Трубачева, т. II, Москва.

Informacja zawarta w materiale graficznym (dla korzystających z czytnika ekranowego):

Etymologia słowa ŁAJKA

  • Zapożyczenie z rosyjskiego łajka o tym samym znaczeniu.
  • Łajka utworzono od czasownika łajatʹ ‘szczekać’.
  • Znaczenie etymologiczne: ‘oszczekiwacz’.
  • Łajki, wykorzystywane do polowań, szczekaniem oznajmiają o znalezieniu zwierzyny.
  • Rosyjskie łajatʹ spokrewnione jest z polskim łajać ‘besztać, wymyślać komu’. Czasowniki te wywodzą się od praindoeuropejskiego dźwiękonaśladowczego rdzenia *lā- ‘szczekać’.
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s