Żałobna menażeria

Bohaterami dzisiejszego wpisu będą zwierzęta, które ze względu na swoje czarne bądź ciemne ubarwienie nazwane zostały od żałoby. Zaprezentują się Wam: ŻAŁOBNICE (ptak i owad), ŻAŁOBNIKI (ptak i owad) i ŻAŁOBNICZKI (ptak i ryba).

Żałoba to słowo odziedziczone z epoki prasłowiańskiej, utworzone od prasłowiańskiego *žalь ‘cierpienie, ból, żal’, które kontynuowane jest w polszczyźnie przez żal. Prasłowiański przodek żałoby miał znaczenie ‘narzekanie, żalenie się, zażalenie, skarga’, o czym świadczy m.in. rosyjskie żałoba ‘skarga, zażalenie; narzekanie’, czeskie žaloba ‘skarga, oskarżenie’ oraz staropolskie żałoba ‘narzekanie, skarga, pretensja, zarzut’, ‘oskarżenie, pozwanie do sądu’, ‘sprawa sądowa’.

Staropolszczyźnie znane były również leksemy żałobnik ‘oskarżyciel’ i żałobnica ‘list oskarżycielski, skarga pisemna, oskarżenie pisemne’, które dziś funkcjonują w znaczeniach ‘uczestnik / uczestniczka pogrzebu’ i ‘ktoś, kto jest w żałobie’, a także jako terminy zoologiczne.

Rzeczownik żal, od którego pochodzi żałoba, wyprowadzany jest z kolei od praindoeuropejskiego rdzenia *gel- ‘kłuć; kłujący ból’, którego – jak być może pamiętacie z wpisu na blogu – niektórzy etymolodzy dopatrywali się w nazwie żołna.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s